Słownik wyrazów kłopotliwych – w każdym razie ten, który ukazał się nakładem PWN, a następnie Świata Książki – wcale nie zaleca pisowni Dosiego roku!, wręcz przeciwnie – wyjaśnia, dlaczego do siego powinniśmy pisać rozdzielnie. Jest tam przytoczona anagdota o Dosi (Dorocie) i są inne informacje, np. o tym, że Do siego roku! miało kiedyś inne znaczenie niż obecnie.

— Mirosław Bańko, PWN

Toby jest zapisane poprawnie w podanym przez Pana zdaniu, gdzie to pełni funkcję spójnika, por. synonimiczne zdanie: „Gdybym to zrobił, to byłbym szczęśliwy”. Rozdzielnie pisane to by mamy np. w zdaniu „To by mi się przydało”, w którym to jest zaimkiem wskazującym (można sobie nawet wyobrazić, że towarzyszy mu wskazujący gest). Zgodnie z regułą by piszemy łącznie ze spójnikami, ale bezwyjątkowe stosowanie się do tej reguły prowadzi na manowce (zob. hasło Żeby kózka nie skakała, toby nóżki nie złamała w Małym słowniku wyrazów kłopotliwych PWN.

— Mirosław Bańko, PWN

Poprawnie „Przepiszcie ze strony...”. Więcej o tym np. w Małym słowniku wyrazów kłopotliwych PWN (w haśle takim jak nagłówek tej odpowiedzi).

— Mirosław Bańko, PWN

Z moich poszukiwań wynika, że zapis notabene jako jedyny (lub przynajmniej podstawowy) występuje w słownikach polskich od początku lat 70., a jako wzorcowy podaje go już Słownik poprawnej polszczyzny pod red. Witolda Doroszewskiego. Chodzi o to, że łacińskie wyrażenie nota bene ‘zauważ dobrze’ traktuje się u nas jako wyraz złożony, czego dowodem jest jeden akcent główny [wym. notabene]. Ten zapis jest rezultatem świadomego wyboru, nie należy więc sądzić, że to błąd lub pomyłka, ponieważ autorzy polskich słowników podają niekiedy zapis łaciński. Dowodem może być odpowiednie hasło w Słowniku wyrazów kłopotliwych Mirosława Bańki i Marii Krajewskiej.

— Jan Grzenia, Uniwersytet Śląski

Z łącznikiem. Zob. uzasadnienie w Małym słowniku wyrazów kłopotliwych PWN.

— Mirosław Bańko

Poprawna jest forma: pół lew, pół orzeł. Zob. Słownik wyrazów kłopotliwych PWN, hasło pół, pół-.

— Mirosław Bańko

Na -wstwo kończą się tylko te rzeczowniki, które pochodzą od rzeczowników lub czasowników mających w zakończeniu literę w, nie zaś te, które pochodzą od przymiotników o zakończeniu -wy. Wyrazy plugastwo i obrzydlistwo pochodzą od przymiotników plugawy i obrzydliwy, dlatego kończą się na -stwo, a nie na -wstwo.
Praktyczne zastosowanie przytoczonej reguły natrafia niekiedy na trudności, dlatego lepiej po prostu zapamiętać niedługą listę rzeczowników o zakończeniu -wstwo. Podaje ją np. Słownik wyrazów kłopotliwych PWN w haśle -wstwo, -stwo.

— Mirosław Bańko

Zasady użycia apostrofu są omówione w „Słowniku wyrazów kłopotliwych” PWN (hasło: apostrof). Podstawową funkcją tego znaku jest zaznaczanie, że poprzedzająca go litera e lub dwuznak es są nieme (nie wymawiane), np. Wilde – Wilde'a lub Descartes – Descartes'a. Imię Jack nie wymaga w odmianie apostrofu, napiszemy więc: „Podałem dziś Jackowi śniadanie”. Jeśli niepokoi Pana to, że formy imienia Jack wyglądają w piśmie tak samo jak formy imienia Jacek, to najprostszym rozwiązaniem będzie użycie spolszczonej formy Dżek.

— Mirosław Bańko

Obiadokolacja piszemy tak jak np. klasopracownia albo stropodach - łącznie. Kiedyś takie złożenia wzbudzały emocje wśród językoznawców - dyskutowano żywo o chłoporobotniku i twierdzono, że należy pisać z łącznikiem chłop-robotnik. Dziś emocje umilkły, można jeszcze poczytać o nich w Słowniku wyrazów kłopotliwych PWN.
Słowo śniadaniokolacja chyba pierwszy raz słyszę. Czy chodzi o posiłek, który ma zastąpić śniadanie i kolację? Czy może o taki, który zastępuje wszystkie trzy posiłki dziennie? I kiedy właściwie je się śniadaniokolację?

— Mirosław Bańko

Rozdzielnie, czyli tak jak w cytowanym przez Panią przykładzie. Gdyby chodziło tylko o półkobietę albo tylko o półlwa, to należałoby ich nazwy zapisać łącznie. Ale „oddzielnie piszemy pół w dwuczłonowych wyrażeniach, w których każdy człon z osobna przekazuje znaczenie połowiczności, a oba współnie określają jedno pojęcie, np. pół jawa, pół sen (...)” (Słownik wyrazów kłopotliwych PWN).

— Mirosław Bańko