Przede wszystkim pisałbym taki czasownik fonetycznie, czyli tak, jak go słyszymy. Po pierwsze dlatego, że został utworzony na gruncie języka polskiego, po drugie dlatego, że ma charakter potoczny, czego obca, „mądra” pisownia nie odzwierciedla.
Najbardziej podoba mi się forma guglować, utworzona za pomocą przyrostka, który szczególnie często jest używany w czasownikach tworzonych od obcych podstaw wyrazowych. Jego zaletą jest również to, że nie powoduje wymian głoskowych w temacie słowotwórczym. Jedyna wada formy guglować to możliwość niepożądanego skojarzenia z kuglować, które dawniej znaczyło 'robić sztuczki', a dziś zwykle znaczy 'oszukiwać'.
Forma guglać jest też poprawna, choć nie znajduje oparcia w tylu formacjach analogicznych. Już lepsza byłaby chyba forma guglić. Proszę sobie wyobrazić, że potrzebny jest czasownik od kręgle o znaczeniu 'grać w kręgle'. Czy nazwie go Pan kręglać czy kręglić? Ja wolę to drugie, a jeszcze bardziej – kręglować.
By nie opierać argumentacji jedynie na formach hipotetycznych, podaję kilka rzeczowników z tematycznym -giel (w liczbie mnogiej -gle) i pokrewne im czasowniki: magiel – maglować, rygiel – ryglować, szufla – szuflować, żagiel – żeglować. Wprawdzie czasowników o zakończeniu -lować mamy mniej niż czasowników o zakończeniach -lać lub -lić, ale to wśród tych na -lować przeważają zdecydowanie czasowniki o rdzeniach obcojęzycznych.

— Mirosław Bańko, PWN